6 adımda hazırlanan mantar nasıl yetiştirilir rehberi aracılığıyla kolaylıkla mantar yetiştirmek için faaliyete başlayabilir ve para kazanabilirsiniz.

Mantar yetiştirmenin genel olarak 6 adımı bulunmaktadır.

İlk adım mantar kompostunun hazırlanmasıdır.

1. MANTAR TÜRÜNE KARAR VERİLMESİ

Mantar yetiştiriciliğine başlamanın en kritik adımı mantar türüne karar vermektir. İlk olarak ticari olarak daha fazla katma değer oluşturacak bir mantar türü seçilmelidir. Bu adım oldukça önemlidir. Mantar türünü seçerken gerekli sermaye düzeyinizi ve mantarı yetiştireceğiniz toprağın, nem ve sıcaklık değerlerinin de uygun şartlar taşıması gerekiyor.

Türkiye’de yetiştirilebilecek mantar türleri:

• Kültür mantarı
• İstiridye mantarı
• Kanlıca mantarı
• Ayı mantarı
• Yumurta mantarı
• Kuzu göbeği mantarı
• Keme mantarı
• İmparator mantarı
• Trüf mantarı
• Tirmit mantarı

2. MANTAR KOMPOSTUNUN HAZIRLANMASI

Mantar kompostunun hazırlanması, mantar yetiştiriciliğinin ilk adımıdır. Kompost hazırlanması için bazı malzemelerin bir araya getirilmesi gerekiyor.

Mantar kompostu hazırlanması için gerekli malzemeler:

Kompostun hazırlanması için malzemelerin bir yığın haline getirilmesi gerekiyor. Kompostun hazırlanması için alçı dışındaki malzemeler 48 saat bir arada bekletilir ve zaman zaman üzerine su püskürtülür.

Profesyonel olarak işlemi yapanlar için bir döndürücü kullanılması tavsiye edilir. Döndürücü yardımı ile malzemeler iyice karıştırılır. 48 saat sonra kompost içerisinde mikroorganizmaların büyümesi ve çoğalması sonucu aerobik fermantasyon (kompostlama) başlar. Bu işlem sırasında ısı, amonyak ve karbondioksit açığa çıkar. Bunları aktarmak için yukarıda yer alan 4’ncü resimde olduğu gibi bir havalandırma boşluğuna ihtiyaç duyacaksınız.

Mantar kompostu, mikroorganizmaların aktivitesi ve ısı açığa çıkaran kimyasal reaksiyonlarla dönüştürülmesiyle gelişir. Kompostun gelişmesiyle birlikte mantarların büyümesi için en uygun besin kaynağının elde edilmesini sağlar. Süreç devam ettikçe yeterli nem, oksijen, nitrojen ve karbonhidrat mevcut olmalı. Aksi durumda kompostlama süreci duracaktır. Bu nedenle periyodik olarak komposta su püskürtülmeli ve kompost yığını havalandırılmalıdır.

Mantar kompostu yapmak için kullanılan hammaddelerin kalitesi oldukça önemlidir. Buğday samanının coğrafi kaynağı, çeşidi (kış veya ilkbahar) ve azotlu gübre, bitki büyüme düzenleyicileri ve fungisitlerin kullanımı kompost verimliliğini etkileyecektir. Sorun yaşamamak için özellikle buğday samanının kompost için kullanılmasından önceki 1-2 hafta örtü altında saklanması gerekiyor.

Kompostun normalde sahip olduğu yağlılığı en aza indirmek için alçı eklenir. Alçı, komposttaki bazı kimyasalların topaklanmasını da büyük ölçüde arttırır. Alçı aynı zamanda samanlar arasındaki gözenekleri (delikleri) doldurmak yerine samana yapışır. Bu sayede samanın hava alması için küçük delikler oluşur ve kompost için uygun şartlar korunur. Alçı, kompostlamanın başlangıcında kuru bileşenlerin tonu başına 10 kg olacak şekilde eklenir.

Günümüzde genel olarak kullanılan nitrojen takviyeleri;  soya fasulyesi, yer fıstığı veya pamuğun tohum küspelerini ve tavuk gübresini içerir. Mantar yetiştiriciliği yaparken ilgili nitrojen takviyelerine yoğun olarak ihtiyaç vardır. Bu da tüm kompostun yüzde 2’sine yakın bir seviyeye işaret eder. İlgili kompostu başarılı bir şekilde hazırlamak için  amonyum nitrat veya üreye ihtiyacınız olacak.

İlk kompost yığını 2 ila 3 metre genişliğinde, 2-3 metre yüksekliğinde olmalı ve arzu edildiği kadar uzun olmalıdır. Yığını daha rahat hazırlamak için iki tarafı açık bir kutu kullanılabilir.

Kompostlama sırasında saman yumuşadıkça malzemeler genişler ve alanda sıkılaşma yaşanabilir. Dolayısıyla kutu tercih edeceklerin, 15-20 santim düzeyindeki bir alanı boş bırakması önerilir.

Çevirme ve sulama yaklaşık 2-3 günlük aralıklarla yapılmalıdır. Ancak kompost 60 derece sıcaklığa ulaşmadığı sürece ekstra sulama yapılmamalıdır.

Kompostlama sürecinin ilk aşaması genellikle 10 gün sürer. İlgili süre devam ettikçe güçlü bir amonyak kokusu yükselir. Genellikle bu kokuya tatlı, küflü bir koku eşlik eder. Kimyasal değişimlere genellikle yüksek sıcaklıklar eşlik eder. Bu sıcaklık 80 dereceye kadar ulaşabilir.

Kompostlama aşamasının ilkinin bitip bitmediğine karar vermek için bazı önemli noktalar var.

Aşamanın bitip bitmediğine karar vermek için kompostlamayı şu yönden inceleyin:

• Kompostun çikolata kahverengi renginde olması
• Yumuşak ve esnek kamışların çıkması
• Yüzde 68 ile 74 arasında nem içeriği olması
• Güçlü bir amonyak kokusu olması

İNCELEYİN: Tuj Koyunu Yetiştiriciliği

2. YUMURTLAMA

Mantar yetiştiriciliğinin ikinci adımı yumurtlamadır. Hazırlanan kompost içerisine tercih edilen mantarın yumurtaları konulur. Mantarın türüne göre, 2 hafta ile 2 ay içerisinde mantarlar yumurtlamaya başlar.

Hazırlanan kompostun içerisine ağırlığın yüzde 0,5‘i düzeyinde mantar tohumu eklenmelidir. Yani 100 kilogram için 500 gram mantar tohumu eklemelisiniz.

4. MUHAFAZA TOPRAĞI OLUŞTURUN

Kompostun etrafının muhafaza toprağı ile kaplanması gerekiyor. Miselyumun doğru gelişmesi için, nem içeriğinin sabit kalması ve kirletici maddeleri uzak tutmak için mutlaka önerilmektedir. Muhafaza toprağının PH’ının 7,5 ile 7,8 arasında olması gerekiyor.

Muhafaza toprağı çimentolu zemin üzerine istiflenir ve %4’lük formalin çözeltisi ile işlenebilir. Ardından günde 3-4 kere su ile nemlendirilmesi gerekiyor.

İNCELEYİN: Sera Maliyeti

5. MAHSULÜN HASADI

Mantarın türünden türüne göre değişiklik göstermekle birlikte, mantarların iğnelerini görmek 10-12 günü almaktadır. Hasat ise 50-60 gün sonra başlamaktadır.

Mantarların topraktan çıkarılması için hafifçe bükerek çekmek gerekiyor. Hasat sonrasında oluşan boşluklar ise su ile doldurulmalıdır.

6. MANTAR VERİMİ

Mantar yetiştiriciliğinde verim oldukça merak ediliyor. Genel olarak bir ton komposttan yaklaşık olarak 30 kilogram mantar elde edilmektedir. Ancak bu durum da her mantar türü için birbirinden farklıdır.

Ülkemizde sıklıkla yetiştirilen mantarların genel ortalaması ise 1 ton için 30 kilogram düzeyinde bulunmaktadır.

7. MANTAR YETİŞTİRİCİLİĞİ İÇİN NE KADAR SERMAYE LAZIM?

Mantar yetiştiriciliği yapmak için ortalama olarak önerilen sermaye düzeyi 300.000 TL‘dir. Ancak ortalama olarak aylık önemli düzeyde bir gelir sağlamak için önerilen başlangıç düzeyi 500 ile 600 bin lira arasında bulunuyor.

İlk kez mantar yetiştiriciliğine başlayacak olan girişimci ve yatırımcıların 300 bin lira düzeyindeki başlangıç sermayesini tercih etmesini tavsiye ederiz. Bu sayede sektörün ana gidişatı hakkında iyi bir deneyim elde edilecektir.

Mantar Üretim Maliyeti:

8. MANTAR YETİŞTİRİCİLİĞİ NE KADAR KAZANDIRIR?

Mantar yetiştiriciliğinde kazanç potansiyeli yüksektir. Standart tarımsal faaliyetlerde yılda bir en fazla 2 kere hasat yapılabiliyor. Ancak mantar yetiştiriciliği sürekli olarak döngüye alabilirsiniz. Bu sayede yılda 15, 16 kere hasat yapmak mümkündür.

Ortalama olarak 40 tonluk bir komposttan her hasatta yaklaşık 1.200 kilogram mantar hasadı elde edersiniz. Mantarların satış fiyatı ise perakende olarak 50 TL‘den satışa sunuluyor. Bu da 40-50 günlük bir periyotta 60.000 TL kazanç sağlayabileceğiniz anlamına geliyor. Yıllık olarak bakıldığınsa ise kazanç düzeyiniz 900 bin liraya yakın olacaktır.

İNCELEYİN: Balık Çiftliği Kurmak

The post 6 Adımda Mantar Yetiştiriciliği Nasıl Yapılır: Maliyeti ve Kazancı first appeared on İş Fikirleri.

Tuj koyunu özellikleri, verimi, yetiştiriciliği kapsamındaki bilgileri rehberimizde bulabilirsiniz. Siz de yüksek verim sağlayan bir koyun türüne yönelik yetiştiricilik faaliyetine başlamak amacıyla Tuj Koyunu’nu tercih edebilirsiniz.

TUJ KOYUNU NEDİR?

Tuj koyunu ticari açıdan oldukça verimli bir koyun türüdür. Koyun yetiştiriciliği yapmak isteyenler için önemli bir ticari değer taşıyan Tuj Koyunu’nun yetiştiricilik faaliyetleri de nispeten kolaydır.

Güçlü ve dayanıklı hayvanlar olan Tuj Koyunu, özellikle Kafkasya bölgesinde yetiştirilen ve eti için tercih edilen bir koyun cinsidir.

Tuj koyunları genel olarak büyük ve güçlü yapısıyla tanınır. Yüzünde ve başında uzun kıvırcık tüyler bulunur. Genellikle beyaz veya kahverengi renklerine sahiptirler. Tuj koyunları, et verimi ve dayanıklılıkları nedeniyle ticari olarak yetiştirilebilen bir cins olarak koyun yetiştiriciliğinde sık kullanılan bir koyun ırkıdır.

TUJ KOYUNU ÖZELLİKLERİ?

Tuj koyunlarının bazı genel geçer özellikleri bulunuyor. Çoğu kaynağa göre Anavatanı Türkiye olan bu koyun ırkının en belirgin özelliklerinden biri de beyaz ve parlak renkte olmasıdır.

Tuj koyunu özellikleri:

• Parlak beyaz renktedir
• Burun ve ağız etrafında siyah lekeler bulunur
• Tırnakları siyah renge yakındır
• Alnında yün vardır
• Yağlı ırklar arasında yer alır
• Erkeklerde boynuz vardır
• Kuyrukları çok kısadır
• Besi kabiliyeti oldukça yüksektir
• Sütü genellikle peynir için kullanılır

Tuj Koyunu Verim Özellikleri:

• Canlı ağırlık: Erkek: 50 – 55 kg ; Dişi: 45 – 50 kg
• Cidago yüksekliği: 54 – 68 cm
• Göğüs çevresi: 76 – 106 cm
• Vücut uzunluğu: 48 – 85 cm
• Kuyruk uzunluğu: 25 – 42 cm
• Kuyruk ağırlığı: 3 – 5 kg
• Bir batında kuzu sayısı: 1.08 – 1.26
• Doğum ağırlığı: Erkek: 3.75 kg ; Dişi: 3.56 kg
• Sütten kesim ağırlığı: Erkek: 19.5 kg ; Dişi: 16.5 kg
• Kuzu yaşama gücü: % 80 – 94
• Laktasyon süresi: 124 gün
• Sağım süresi: 60 – 90 gün
• Süt verimi: 45 Lt
• Yapağı verimi: 2.48 kg
• Yapağı inceliği: 34.39 mikron
• Lüle uzunluğu: 6 – 21 cm
• Canlı ağırlık artışı: 195 gr/gün

İNCELEYİN: Angora Tavşanı Yetiştiriciliği

TUJ KOYUNU YETİŞTİRİCİLİĞİ

Tuj koyunu yetiştiriciliği koyun yetiştiriciliği ile benzer süreçleri içermektedir. Tuj koyunu yetiştirmek için aşağıdaki süreçleri aynen uygulamanızı öneririz.

Araştırma yapın

Koyun yetiştiriciliği hakkında bilgi sahibi olmak için yerel koyunculuk dernekleri, tarım uzmanları veya çiftlik sahipleri ile iletişime geçin. İnternet üzerindeki kaynakları da kullanabilirsiniz. Ayrıca bağlı bulunduğunuz tarım il veya ilçe müdürlüğü ile de temasa geçerek güncel yetiştiricilik tekniklerini öğrenmenizi tavsiye ederiz.

Arazi seçimi

Tuj koyun yetiştiriciliği için uygun bir arazi seçin. Koyunlar genellikle otlamak için bol miktarda alana ihtiyaç duyarlar. Tuj koyunları genellikle dağlık alanlarda yaşar. Dolayısıyla dağlık alanlardaki çiftliklerde daha yüksek verim alma imkanınız olacak.

Koyunların bakımı

Koyunların sağlıklı ve vejetaryen beslenmesi için doğru yem ve su kaynakları sağlamak önemlidir. Ayrıca koyunların aşılanması, parazit kontrolü gibi sağlık önlemlerini de unutmamalısınız. Yetiştiricilik faaliyetini 200’den fazla koyun ile yapacak olan işletmelerin bir veteriner istihdam etmesini öneriyoruz.

Barınak

Tuj koyunlarınızın barınabileceği uygun bir ahır veya çitli alan sağlayın. Koyunlar genellikle çitlerle çevrili bir arazide otlatılır ve ahırlarda konaklar. Ahırı düzenlerken iyi havalandırma, hijyenik koşullar ve yeterli alan dikkate alınmalıdır.

Pazarlama stratejisi

Koyun yetiştiriciliğinden elde edilen ürünleri pazarlamak için etkili bir strateji oluşturun. Eğer et üretimi yapıyorsanız, restoranlar, marketler veya doğrudan tüketiciye satış yapmayı düşünebilirsiniz. Eğer koyun sütü üretiyorsanız, süt fabrikaları veya diğer süt ürünleri üreticileriyle işbirliği yapabilirsiniz.

İNCELEYİN: Balık Çiftliği Kurmak

İŞE GİRİŞ İÇİN SERMAYE ÖNERİSİ

Tuj koyunu yetiştiriciliği işine başlamayı planlayan girişimciler için önerilen minimum sermaye düzeyi 300.000 Türk Lirası‘dır. Bu rakam ilgili işletmenizin ticari olarak önemli bir geri dönüşüm sağlaması için gerekli minimum sermaye düzeyidir. Sermayenizin 500 bin liradan fazla olması durumunda daha kapsamlı ve sürdürülebilir bir çiftlik kurma fırsatına sahip olacaksınız.

NE KADAR KAZANDIRIR?

Tuj koyunlarının et ve süt verimi yüksektir. Bu hayvanlar ile açılan çiftliklerde gelir potansiyeli de standart koyunlara göre yüzde 10 düzeyinde daha fazla potansiyel taşıyor. Ortalama olarak bir yıllık Tuj Koyunu çiftliğinin aylık geliri 140.000 TL düzeyinde olacaktır. Bu da 2 yıl gibi bir sürede işletmenizin amorti kapasitesine sahip olduğunu ortaya koyuyor.

İNCELEYİN: Seracılık Maliyeti

İNCELEYİN: Mantar Yetiştiriciliği

The post Tuj Koyunu Yetiştiriciliği: Özellikleri ve Verimi first appeared on İş Fikirleri.

Tavşan yetiştiriciliği yapmak isteyen girişimciler için Ankara tavşanı öneriliyor. Çünkü Angora tavşanı yün fiyatı önemli bir artış kaydediyor.

ANGORA TAVŞANI NEDİR?

Uzun ve ipeksi tüylere sahip olan bu tavşan türü başkentimizde yetiştirildiği için Angora yani Ankara tavşanı adını almıştır. Tarih boyunca kürkü için yetiştirilmekte olan bu tavşan ırkı, özellikle Avrupa’da evcil bie hayvan olarak yaygın olarak besleniyor.

Angora tavşanının tüyleri uzun, yumuşak ve parlaktır. Tüyleri ipek gibi olan bu tavşan türü genellikle beyaz olsa da çok sayıda renge sahip olabiliyor. Kürkü dünyada yaygın olarak kullanılan angora yünü olarak da biliniyor. Bu tüyler genellikle tekstil ve giyim endüstrisinde kullanılıyor. Angora tavşanlarının tüyleri diğer tavşan ırklarının tüylerine göre daha uzun ve daha yumuşak olması sebebiyle özellikle lüks giyim markaları tarafından yoğun olarak tercih ediliyor.

Bugün bu tavşan türü sadece yün üreticileri tarafından özel olarak yetiştirilmektedir. Çin Halk Cumhuriyeti, Fransa, Macaristan, Arjantin, Şili, Almanya, Brezilya bu tavşandan yün üreten başlıca ülkelerdir. Tavşan yününü işleyen en önemli ülkeler ise İtalya, Japonya, Almanya, Fransa, Hindistan ve Şili’dir. Dünyada Ankara tavşanı yünü üretimi 8.000-12.000 ton olup üretimin %90’ı Çin Halk Cumhuriyeti tarafından yapılmaktadır.

Ankara tavşanının yetiştirilmesinin ilk amacı yün üretimidir. Sıcak tutması açısından koyun yününden iki kat daha değerlidir. Ancak beslenmesi özellikle kırkılacak uzunluğa gelene kadar tüylerinin korunması zor, özel beslenme alanına ihtiyaç duyduğundan pek yaygınlaşamamıştır.

Angora tavşanlarının ana ırkı sosyal ve dostane hayvanlardır. İlgili ve düzenli bakım gerektirirler. Kafeste veya özgürce olarak da yetiştirilebiliyor.

Ankara tavşanının ticari değeri oldukça yüksektir. Tavşan yetiştiriciliği yapmak isteyen girişimci ve yatırımcılar için önemli fırsatlar barındırıyor.

İNCELEYİN: Kuzu Göbeği Mantarı Yetiştiriciliği

ANGORA TAVŞANI NASIL YETİŞTİRİLİR?

Ticari değeri yüksek olan bir tavşan türü olan angora tavşanını yetiştirmek nispeten çeşitli zorluklar içerir. Son derece ilgi isteyen bu hayvanın yüksek sayıda aynı lokasyonda yetiştirilmesi bazı zorluklar içeriyor. Öncelikli olarak bu hayvanlara alışılması için 10 ya da en fazla 20 hayvan ile bir deneme yapılması tavsiye edilir. Ardından hayvanlar ile uygun uyum sağlanması durumunda daha yüksek sayıda ticari olarak bir faaliyete başlanabilir.

Ankara tavşanlarının ekonomik ömürleri 4 yıldır. Ankara tavşanının İngiliz, Fransız, Alman, Rus, Tanghang, Satin gibi çeşitli tipleri vardır ayrıca 12 değişik rengi mevcuttur. Fakat en çok tercih edileni albino olan beyaz Ankara tavşanıdır. Ankara Tavşanı diğer tavşan türleriyle karşılaştırıldığında daha fazla ilgiye ihtiyaç duymaktadırlar. Yün üretimi bu nedenle iş gücünün düşük olduğu ülkelerde gelişmiştir.

Tavşanın beslenmesi de diğer hayvanlara göre kolaydır, yediği yem maddelerini kolayca ete çevirebilir. Tavşanlar sadece 2.5-3 kg yem yiyerek 1 kg et tutabilmektedirler. Diğer evcil hayvanlarda 1 kg et için tüketilen yem miktarı daha fazla olup, bu miktar koyunlarda 9 kg, sığırlarda ise 10 kg civarındadır.

Birinci kalite tavşan yünleri manto, etol, şapka gibi giysilerin yapımında kullanılır. Daha düşük kaliteli yünler oyuncak, terlik yapımında yünü alınmış deriler ise yapıştırıcı ve yem sanayinde değerlendirilmektedir.

Ankara tavşanları ilk olarak 2 aylık yaşta kırkılmaya başlanır. Sonra her 3 ayda bir kırkılarak, yıllık 4 kırkım sonucu bir hayvandan 800-900 g kadar angora yünü elde edilir. Yün veriminde; cinsiyet, yaş, canlı ağırlık, mevsim, gebelik durumu ve kırkım aralığı gibi çevresel faktörlerin etkisi fazladır. Dişilerde yün verimi  erkeklere oranla %15-20 daha fazladır.  Gebelik ve laktasyon, yün verimini 1/3 oranında azaltır. kısısrlaştırılmış erkeklerde ise yün verimi %15-20 oranında artarken, yem tüketimi azalmakta, hayvan sessiz, sakin bir hal almaktadır. Bu da grup halinde barındırılmasını mümkün kılmaktadır.

Ankara tavşanında görülen ölümlerin %50 ve daha fazlası kırkımdan sonraki ilk haftada ortaya çıkmaktadır. Bu nedenle kışların özellikle çok şiddetli olduğu bölgelerde kırkımların soğuk aylara gelmeyecek şekilde planlanması gerekmektedir.

Yetiştirme Yöntemi

Birincil hedef tavşanı evcil hayvan olarak yetiştirmek ise de içeride veya bahçede serbest dolaşabilecekleri bir yaşam alanı sağlamak en iyisidir. Ayrıca Angora tavşanları sakin ve sessiz bir ortamda rahat ederler.

Dolayısıyla gürültüden ve kalabalıklardan uzak tutulmalarını sağlamak gerekir.

Tavşanlarda ayak kemikleri ile deri arasında yumuşaklığı sağlayan bir kas tabakası yoktur. Deri ve kemikler üzerine gelen basınç tamponlanmaktadır. Ayak, sadece ayak tabanındaki tüylerle tabanındaki deri tabakası çok ince olduğu için taban yaraları çok sık görülmektedir. Ayak tabanı yarasından ileri gelen ağrılar nedeniyle tavşanların yem tüketimi düşerken, buna bağlı olarak vücut ağırlığı ve yün verimi azalmakta olup hayvanın ömrü de kısaltmaktadır.

Ankara tavşanları, cinsel olgunluğa ulaştıktan sonra 3.-4. aydan itibaren diğer tavşan ırklarında olduğu gibi bireysel kafeslere alınmalıdır. İyi bir seleksiyon ve bakım ile oluşturulan sürelerdeki yavrularda, 2,5-3 aylık iken kılların uzunluğu 5-6 cm. olabilmektedir.

Kafes ölçüleri 70-90 x 60 x 45 cm boyutlarında yapılmakta olup, boyutu küçük olan kafeslerde hayvan bacaklarını uzatacak yer bulamadığından sürekli arka ayakları üzerinde aynı pozisyonda oturur ve bu durumda ayak tabanı yaraları oluşur, küçük kafeslerde yünlerde keçeleşme de artar.

Kafeslerin tabanında yataklık kullanılmıyorsa, taban yaralanmalarını önlemek için kenarları yuvarlatılmış ahşap ızgara kullanılmalıdır. Optimum ızgara genişliği 25-30 mm, ızgara aralığı 10-12 mm olmalıdır. Hayvan yününün temiz kalması için kafes tabanı idrar ve dışkının çabuk uzaklaşmasına olanak sağlayacak şekilde düzenlenmelidir.

Ankara tavşanları üreme kapasiteleri yönünden değil, yün kabiliyeti yönünden ıslah edildiklerinden damızlık ve laktasyon kondisyonları diğer tavşanlara göre zayıftır. Ankara tavşanlarında elde çiftleştirme metodu uygulanır ve üreme verimi diğer tavşan ırklarından %50 oranında daha düşüktür. Uzun olan yün dişide embriyonik ölümlerde artmaya, yem tüketimi ve laktasyonda azalmaya; erkekte cinsel aktivitede azalmaya ve spermatozoit dertormasyonlarına neden olmaktadır. Tavşanlarda ovulasyon uyarılma yoluyla olduğu için dişiler kırkım gününde çiftleştirildiklerinde gebe kalma oranı yükselmektedir.

Yazın fertilite, sperma volumü ve motolitesi düşmektedir. Üreme gücünün artması için hayvana hormon verilmesi (HCG, PMSG) ve suni tohumlama uygulaması yapılabilmektedir. Ayrıca çok sıcak yaz günlerinde çiftleşmeye bir süre ara vermek yararlı olacaktır. Üç yaşından sonra yün üretimi ve üreme yeteneği hızla azalmaya başlamaktadır. Yün üretim miktarı ile üreme performansı arasında ters ilişki vardır.

Erkek tavşanlarda sperma üretimi 40-50’nci günde başlar. Seksüel olgunluk ise 110’ncı güne kadar sürer. İlk davranışlar ve çiftleşme bu günlerde görülürse de tam ve sağlıklı bir çiftleşme yaşı 135-140’ncı güne ayarlanmalıdır.

Dişiler seksüel olgunluğa 10-12’inci haftada ulaşabilirler. Uygun çiftleştirme yaşı 131-150’nci günlerdir. Avrupa’da 120-130’uncu günde çiftleştirme yapılmakta ve fertilite performansları iyi olmaktadır.

Tavşanın hamilelik süresi 33 gündür. Bir batında 4-14 adet yavrularlar. Senede 10 defa doğum yapabilirler.

Ev gereçleri

Tavşanınızı yetiştirmek için özel olarak tasarlanmış bir kafes veya kuret kullanabilirsiniz. Kafesin büyüklüğü tavşanlarınızın boyutlarına ve yetişkin hali için ihtiyaçlarına göre olmalıdır. Ayrıca kafesin altına toplama bardağı yerleştirmek temizliği kolaylaştıracaktır.

Beslenme

Angora tavşanları iyi bir beslenmeye ihtiyaç duyar. Bunun için onlara taze sebze ve meyveler vermek önemlidir. Yonca, marul, havuç, elma ve armut gibi yiyecekler onlar için idealdir.

Ayrıca yüksek lifli kuru yem de Angora tavşanlarının hızlı büyümesi için oldukça iyi bir besin kaynağıdır.

Bir tavşan günde ortalama 170 g yem tüketmektedir. Angora kılındaki keratin kükürtlü amino asitlerce zengindir. Bu nedenle Ankara tavşanı rasyonlarındaki kükürtlü amino asit miktarı yüksek olmalıdır. Yemde % 16-17 ham protein, %16,5 ham selüloz, % 2-3 ham yağ, 2750 kcal/kg sindirilebilir enerji bulunmalıdır. Kükürtlü amino asit miktarının ise % 0,7-0,8 düzeyinde olması istenmektedir.

Temizlik

Tavşanın yaşam alanını düzenli olarak temizlemeniz gerekir. Hayvanın sağlıklı büyümesi için temizliği aksatmadan günde 2 kere gerçekleştirin. Kafesini haftada bir veya iki kez de tamamen baştan temizlemeniz önerilir. Bunun yanında tavşanın tüylerini düzenli olarak tarayarak ölü tüylerini atmayı sağlayın.

Veteriner kontrolü

Tavşanınızın sağlığı için düzenli olarak veteriner kontrolü yaptırmak önemlidir. Veteriner, tavşanınızın ihtiyaçları hakkında size daha fazla bilgi verecektir. Ayrıca tavşanınızın tırnak ve diş bakımını da veteriner kontrolünde gerçekleştirmeniz önerilir.

Sosyalleşme

Angora tavşanları sosyal hayvanlardır. Bu nedenle günde birkaç saat onlarla vakit geçirmelisiniz. Onları elinizle sevebilir, oyunlar oynayabilir ve zaman zaman serbestçe dolaşabilecekleri bir alana çıkarabilirsiniz.

Kırkım

Tavşanlarda ovulasyon  uyarılma sonucu oluştuğu için, kırkımın yaptığı uyarımla ovulasyon oluşabilir bu nedenle dişi tavşan çiftleşme gününde kırkılırsa, gebelik oranı %70 artar ve düşük bir embriyonik mortalite görülür. Kırkımdan 7 gün önce ve 21 gün sonra çiftleştiğinde ise gebelik oranı yaklaşık %59,3 olur. Bu süreler dışındaki zamanlarda yapılan çiftleştirilmelerde ise gebelik oranı daha da düşer. Bu nedenlerle damızlık tavşanlarla, yün veren tavşanların kırkım periyodları farklıdır.

Bunun yanı sıra kırkım aralıklarının azaltılmasıyla yün verimi, alınan yem miktarı, canlı ağırlık, fertilite ve sperma motilitesi artar. Yün veriminde görülen bu artış, yem tüketiminin yükselmesi sonucu yün büyümesinin uyarılmasından kaynaklanmaktadır. Ancak, yün verimi, yem tüketiminden daha fazla oranda artar. Özellikle 15 °C sıcaklıkta kısa aralıklarla yapılan kırkımlar, genç tavşanlarda yem tüketimini ve dolayısıyla büyüme hızını artırmaktadır.

İki kırkım arası sürenin kısa tutulması yüksek sıcaklıklarda olumlu etki oluşturmaktadır. Ancak kırkım aralıklarının kısaltılmasıyla, yün uzunluğu nispeten biraz düştüğü için (en fazla 6 cm) yünün kalitesi kötüleşir, ancak yünde keçeleşme oranı da azalır. Yün kırkım periyodunun başlangıcında daha hızlı büyüdüğü için kırkım aralığının kısaltılması, ortalama yün uzunluğu üzerine nispeten daha az etki yapmaktadır.

Yünün büyüme oranı, kırkımdan sonraki ilk üç haftada en yüksektir (yaklaşık 15,4mm).

Daha sonra büyüme yavaşlar,

• 4-6’ıncı haftalarda 14 mm,
• 7-9’uncu haftalarda 13,2 mm,
• 10-12’inci haftalarda 12,6 mm,
• 13-15’inci haftalarda 10,7 mm’ye iner.

Yetiştirme Sorunları

Ankara tavşanlarında midede tüy topaklanmasından kaynaklanan mide rahatsızlıkları çok yaygındır. Hayvan kendi tüylerini yutarak tüy topaklanmasına neden olmaktadır. Bunun sonucu olarak; bu hayvanlar yeterince yem tüketemediklerinden vücut ısılarını koruyamadıkları, bu topakların mideyi tıkayarak genellikle hayvanın ölümüne yol açtıkları görülmektedir. Tüy topaklanmasının önlenmesi için hayvanların haftada bir kez aç bırakılarak sadece kuru ot ve su ile beslenmesi önerilmektedir. Ayrıca ananas suyu ve papaya hapının da tüy topaklanmasına karşı iyi geldiği bildirilmektedir.

Anaların gebelik sırasında ve doğumdan sonra yetersiz beslenmesi, korkutulması, kalıtsal nedenlerle kanibalizm görülür. Bu durum, tavşanlarda anaların yavrularını yemesi şeklinde görülür. Böyle analar damızlıktan çıkarılmalıdır.

Tavşanlar arasında üstünlük kavgası görülebilir. Bu durumu ve yünlerinin keçeleşmesini önlemek için, cinsel olgunluktan itibaren ( 3-4 aylıkken ) bireysel kafeslere alınmalıdırlar.

İNCELEYİN: Tavuk Çiftliği Kurmak

ANGORA TAVŞANI YETİŞTİRİCİLİĞİ NE KADAR KAZANDIRIR?

Angora tavşanının yün fiyatı düzenli olarak artış yaşıyor. Son yıllarda Angora tavşanı yün fiyatının kilogramı 200 dolara kadar yükseldi. Ortalama olarak bir adet Angora tavşanı yılda 3 kez kırkılır ve her kırkılmada 250 gram yün elde edilir. Böylelikle bir Angora tavşanı yıllık 750 gram Angora yünü elde etmenizi sağlar. Her tavşandan ticari olarak yıllık brüt kazancınız 150 ile 170 dolar arasında olacaktır.

Ortalama olarak 200 tavşan yetiştirerek, bu işten yılda 30 ile 35 bin dolar arasında para kazanabilirsiniz.

İNCELEYİN: Romanov Koyunu Yetiştiriciliği

İNCELEYİN: Balık Çiftliği Kurmak

İNCELEYİN: Tuj Koyunu Yetiştiriciliği

The post Angora / Ankara Tavşanı Yetiştiriciliği ve Yün Fiyatı first appeared on İş Fikirleri.

Balık çiftliği, ticari amaçlarla balık yetiştirilen bir tesis veya alanlardır. Genellikle su kaynaklarına yakın yerlerde kurulurlar ve tesislerde belirli bir veya birkaç balık türü yetiştirilir. Balık çiftliklerinde balıklar genellikle kontrollü bir şekilde beslenir ve büyütülür, su kalitesi ve diğer faktörler sürekli olarak izlenir. Balık çiftlikleri, balık talebinin artması ve doğal kaynakların sınırlı olması nedeniyle son yıllarda giderek daha popüler hale gelmiştir. Ayrıca, balık çiftlikleri, denizlerden ya da nehirlerden avlanmak yerine, balık üretiminin daha verimli ve sürdürülebilir olması açısından da önem taşımaktadır.

Son dönemde ayrıca tarla balıkçılığı da önemli bir alternatif olarak sektördeki işletmeler tarafından yoğun olarak tercih edilmeye başlandı.

ADIM ADIM BALIK ÇİFTLİĞİ KURMAK

Kısa bir şekilde ele almanız için adım adım süreç şöyle işliyor:

1. Balık Çiftliğini Nereye Kuracağınızı Belirleyin: Balık çiftliği kurmak için uygun olan yerleri araştırın. Su kaynaklarına yakın, su kalitesi yüksek olan bölgeler en uygun yerlerdir.
2. Finansal Planlama Yapın: Balık çiftliği kurmak için yeterli maddi kaynağa sahip olduğunuzdan emin olun. İş planınızı hazırlayın ve bütçenizi ayarlayın.
3. Gerekli Lisansları Alın: Balık çiftliği kurmak için gerekli olan lisansları almanız gereklidir. Gerekli izinleri almak için yerel yönetim birimleriyle görüşün.
4. Ekipmanları Temin Edin: Balık çiftliği için gerekli olan ekipmanları satın alın. Bu arada kullanılacak teknolojileri ve ekipmanların bakım masraflarını da hesaba katmanız gereklidir.
5. Balıkları Yetiştirmek İçin Gerekli Ortamı Oluşturun: Balık çiftliği için gerekli olan havuzları inşa edin. Havuzların boyutu ve su derinliği balık yetiştiriciliği için önemlidir.
6. Balık Yavrularını Satın Alın veya Kendiniz Yetiştirin: Balık çiftliği için gerekli yavru balıkları satın alabilir veya kendi yavru balıklarınızı yetiştirebilirsiniz.
7. Balıkları Yetiştirmeye Başlayın: Balıkları yetiştirme sürecine başladığınızda, doğru beslenme, su kalitesi kontrolü ve hastalıkların önlenmesi için gerekli adımları atmanız gerekmektedir.

BALIK YETİŞTİRİCİLİĞİ TÜRLERİ

Balık yetiştiriciliği yapmak için 2 farklı yöntem bulunmaktadır. Bunlar;

1. DENİZ KAFES SİSTEMİ

Deniz kafes sisteminde genel olarak balıklar mevcut olarak yaşadığı göl, deniz veya göletlerde yapılmaktadır. Buralarda bir ağ tarzındaki bir kafes batırılır ve balıklar buradaki kafesin içerisine konulur. Dolayısıyla maliyet son derece düşüktür. Kafes aynı zamanda balık sayısına göre istenildiği takdirde büyütülebilmektedir.

Deniz kafes sisteminde yıllar içerisinde sayısız gelişme yaşanmıştır ve önceki yıllara nazaran daha sağlam yapılar tesis edilebilmektedir. Ancak her halükarda bu tür sistemlerde kaçma, ağların yırtılması, yabani balıklar tarafından kafese saldırı gibi çeşitli sorunlar ile karşı karşıya kalmak mümkündür.

2. HAVUZ SİSTEMİ

Balık çiftliği kurmak amacıyla tercih edilen bir başka yetiştiricilik türüdür. Havuz sistemi karada yapılan bir havuz benzeri yapı içerisinde balıkların yerleştirilmesi ve yemlenerek büyütülmesini içermektedir.

İlgili sistem deniz kafes sitemine göre çok daha maliyetlidir. Ancak ilk yöntemdeki çok sayıda sorunla karşılaşmamanızı sağlar. Dezavantajlarından ikisi ise işletmenin sonradan büyütülmesinin neredeyse aynı oranda maliyet içermesi ve sistemin sürdürülebilir yapısının da ek maliyet içermesidir.

İNCELEYİN: Av Malzemeleri Dükkanı Açmak

BALIK YETİŞTİRİCİLİĞİNDE HANGİ YÖNTEM TERCİH EDİLMELİ

Balık yetiştiriciliği kapsamlı ve uzun soluklu bir iş fikridir. Dolayısıyla işe başlamadan önce mutlaka sektör analizi yapılması ve hangi türün kullanılacağının en iyi şekilde belirlenmesi elzemdir.

Girişimci ve yatırımcının işi kuracağı bölgede yetiştiriciliği yapılacak olan balık türüne uygun bir su ortamı bulunuyorsa deniz kafes siteminin kurulmasını mutlaka öneriyoruz. Ancak yetiştiriciliği yapılacak uygun bir su alanı yoksa bu durumda havuz sistemi tercih edilmelidir. Bu özellikle girişimci ve yatırımcının sermayesi ile de doğru orantılıdır.

Deniz kafes sistemini orta düzeyde kurmak için 200 bin liralık yatırım sermayesine ihtiyacınız var. Ancak havuz sisteminde minimum yatırım sermayesi 800 bin lira düzeyinde bulunmaktadır.

Süper İş Fikirleri yatırımcıları son dönemde deniz kafes sistemindeki karlılığın daha fazla artış gösterdiğini ortaya koyuyor. Özellikle yem fiyatlarındaki artış ve su döngüsünün kurulması sırasındaki enerji maliyetlerindeki artış nedeniyle kafes sistemi daha cazip bir yatırım seçeneği olarak dikkat çekiyor.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: Kuzu Göbeği Mantarı Yetiştirciliği

BALIK YETİŞTİRİCİLİĞİ NASIL YAPILIR

Deniz kafes sistemine veya havuz sistemine başlamak isteyen yatırımcıların ilk olarak yetiştirmek için uygun balık türü belirlemesi gerekiyor. İklim ve kafes sisteminde kullanılacak olan su havzasının yapısı ile ilgili balık türü tercih edilmelidir. Aynı zamanda seçilecek olan balık türünün ticari olarak daha fazla kazanç sağlamayı da göz önünde bulundurmanız gerekiyor.

Türkiye’de en çok tercih edilen çiftlik balıkları sırasıyla:

1. Çipura
2. Levrek
3. Alabalık
4. Somon

İlgili 4 balık türünün de yetiştirilme aşamaları son derece kolaydır. Aynı zamanda pazar sorunları yoktur ve iç piyasada bile yoğun olarak tüketilmektedir. Dolayısıyla yetiştirmek için en çok tercih edilmesini önerdiğimiz balık türleridir.

İlgili balık çiftliği yetiştiriciliği ülkemizde su ürünleri yetiştiriciliği olarak da nitelendirilmektedir. İşe koyulacak olan yatırımcıların destek ve teşvik sistemlerinde ilgili terim üzerinden hareket etmesi önerilmektedir.

TARLA BALIKÇILIĞI NEDİR?

Tarla balıkçılığı genel olarak deniz ve göller dışında insan yapımı havuzlarda yapılan balık yetiştiriciliğidir. Bu işlem genellikle deniz ve göllere uzak alanlarda tercih edilmektedir. Ancak deniz ve göllere yakın noktalarda da farklı türde balık yetiştiriciliği yapmak isteyenler için de tercih edilebiliyor.

Tarla balıkçılığı diğer balık çiftliği türlerine göre daha yüksek sermaye talebi içermektedir. Bu işlemde sermaye ölçüsünde bir havuz kurulumu yapılması gerekiyor. Son dönemde havuz kurulumunun maliyeti oldukça yükseldi. İşi kurmak isteyen girişimcilerin tüm sermaye bedellerine ek olarak 1.500.000 TL sermayeye daha sahip olması gerekiyor.

İNCELEYİN: İlginç İş Fikirleri

SU ÜRÜNLERİ YETİŞTİRİCİLİĞİ BAŞVURUSU

Su ürünlerini yetiştirmek için çeşitli izin başvurularında bulunmanız gerekiyor. İlgili yetiştiricilik türü için izlemeniz gereken adımlar:

1. BAŞVURU

Hangi ilde balık çiftliği kurmak istiyorsanız ilk olarak bulunduğunuz ildeki Tarım ve Orman Bakanlığı il müdürlüğüne yazılı dilekçe ile başvurmanız gerekiyor. Dilekçenizi il müdürlüğündeki personel yardımı ile hazırlamanızı öneririz. Sürekli olarak ilgili kanun ve mevzuat değiştiği için mevcut örnekler artık güncelliğini yitirmiş durumda.

2. KRİTER İNCELEMESİ

İlgili başvuru sonrasında 30 gün içerisinde bakanlık personeli; tesisin kurulacağı alanda inceleme ve analiz yaparak bir yeterlilik kriter incelemesi gerçekleştirirler. İlgili bölgede yapılacak olan analizler:

1. Su derinliği
2. Tesisler arası mesafe
3. Yetiştiricilik teknikleri
4. Çevresel etkiler

3. ETÜT RAPORU DÜZENLEMESİ

İlgili kriter incelemeleri sonrasında bakanlık personeli 2 etüt raporu düzenlemesi gerçekleştirir. Bunlar:

• “Ön Etüd Raporu”
• ‘’Kuluçkahane Ön Etüd Raporu’’

4. KROKİ HAZIRLANMASI

Balık çiftliği kuracak olan yatırımcı tesisin kurulacağı alana yönelik çeşitli krokileri hazırlamak ve yine bakanlık il müdürlüğüne sunmakla görevlidir. Yatırımcının bir harita mühendisi aracılığıyla onaylı olarak hazırlaması gereken krokiler şunlardır:

1. Tesis yeri
2. Su kaynağı
3. Diğer tesislerin yerleri
4. Tesisler arasındaki güzergah planı

İNCELEYİN: Tavuk Çiftliği Kurmak

5. NUMUNE ANALİZİ

Bakanlık yine ilgili yatırımcıdan su kaynağına yönelik bir incelemenin gerçekleştirilmesini talep etmektedir. Müteşebbis tarafından balık çiftliği kurulacak olan su havzasından su numunesi alınır ve onaylı bir laboratuvar tarafından incelenerek onaylı raporunun alınması sağlanır.

6. İZİN BAŞVURUSU

Bakanlık il müdürlüğünün gerekli raporu sonrasında tesisin kurulması için bir izin başvurusunda bulunulması gerekiyor. Başvuru sırasında iletmeniz gereken belgeler şunlardır:

1. Müteşebbisin müracaat dilekçesi,
2. 1/25.000 ölçekli harita,
3. Su ürünleri yetiştiriciliği ön etüt raporu,
4. Su tahlil sonuç raporu,
5. Suyun tahsis edilebilecek minimum miktarı (DSİ aracılığıyla)
6. Kroki (Mevcut diğer tesislerin durumu belirtilecek.)
7. Mülkiyet durumunu açıklayıcı belge

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: Zengin Eden İş Fikirleri

7. PROJE İZNİ

İlgili başvurunuzun onaylanması durumunda tesisin raporunun hazırlanması amacıyla bakanlık tarafından size 12 ay süre tanınmaktadır. Bu süre içerisinde tesisin projesini hazırlamakla mükellefsiniz. Aksi takdirde ilk süreçteki adımları en baştan tekrar gerçekleştirmeniz gerekmektedir.

8. PROJE HAZIRLAMA

12 aylık süre içerisinde kuracağınız tesisin projesini; bakanlık tarafından sunulan proje hazırlama rehberine göre hazırlamanız gerekiyor. Projeyi hazırlamak için bu rehberde yer alan proje hazırlama rehberine mutlaka göz atmanızı öneriyoruz. Projede sorunlar bulunması durumunda başvurunuz geri gönderilmektedir.

Projeyi hazırladıktan sonra proje ile birlikte başvuru sırasında sağlamanız gereken belgeler:

• Bakanlıkça verilen ön izin yazısı,
• Sağlık açısından sakıncası olmadığına dair mahalli Sağlık
  Teşkilatından,
• Ulaşım açısından sakınca olmadığına dair ilgili kuruluştan,
• Tesiste kullanılacak suyun kullanılmasında sakınca olmadığına dair ilgili
  kuruluştan
• Gerekli görülmesi halinde diğer ilgili kuruluşlardan alınacak belgeler,
• Tüzel kişiler için Ticaret Sicil Gazetesi
• Proje fizibilite raporu,
• Bina ve Tesislerin Metraj ve Keşif Özetleri,
• Vaziyet Planları:
• Mimari projeler,
• Betonarme projeler,
• Su ve sıhhi tesisat projeleri,
• Elektrik güç ve kumanda tesisatları
  projeleri
• Arıtım projeleri
• ÇED yönetmeliğine göre sakınca olup olmadığına dair
  belge
• Teknik Şartname

9. YETİŞTİRİCİLİK BELGESİ

İşletme onayını alan yetiştiricilik yapmaya başlayan tesisler ilk 30 gün içerisinde ek olarak yetiştiricilik belgesi almak zorundadır. İlgili belgeler de yine bakanlık il müdürlükleri tarafından güncel mevzuat çerçevesinde değerlendirilmektedir.

10. TEKNİK PERSONEL ZORUNLULUĞU

Balık yetiştiriciliği yapılan tesislerde teknik personel çalıştırma zorunluluğu da vardır. İlgili personel en az bir olmak üzere; su ürünleri konusunda eğitim veren fakültelerden 4 yıllık eğitim almış kişilerden olmak durumundadır. Tesisin kapasitesine göre il müdürlükleri denetimler sırasında teknik personelin artırılmasını talep edebilmektedir.

NE KADAR SERMAYE LAZIM

Balık üretim çiftliğini kurmak için gerekli sermaye düzeyi minimum 800 bin liradır. İlgili tesisin düşük kapasiteli olarak kurulması durumunda kuruluş aşamasındaki maliyetler göz önüne alındığında; karlı bir iş fikri olmaktan uzaklaşmasına neden olabilir. Dolayısıyla yıllık en az 2 milyon balık üretimi yapacak bir tesisin kurulması hedeflenerek yola çıkmakta büyük fayda vardır. Bu üretim miktarı işletmenin sürdürülebilir yapısının korunması ve yıllık bazda büyüme kaydetmesi için gerekli bir rakamdır.

NE KADAR KAZANDIRIR

Yıllık en az 2 milyon balık üretim yapılan bir tesisin aylık net karı ortalama 60 bin lira düzeyinde bulunmaktadır. Bu rakam genellikle ticari açıdan önemli bağlantılar elde etmiş bir işletmenin karlılık düzeyidir. Ülkemizde balık çiftliklerinin geneli yıllık 10 milyon balıktan fazla üretim gerçekleştirmektedir.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: En Karlı Tarım Ürünleri

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: Az Sermayeli İşler

İNCELEYİN: Angora Tavşanı Yetiştiriciliği

İNCELEYİN: Mantar Yetiştiriciliği

The post Balık Çiftliği Kurmak: Yetiştiricilik Maliyeti ve Kazancı first appeared on İş Fikirleri.

Seracılık yapmak isteyen girişimci ve yatırımcılar için seracılık maliyeti rehberinde, 1 dönüm sera maliyeti konusunda 2023 yılı güncelliğinde bilgiler bulabilirsiniz. Seracılığa yeni başlamak isteyenlerin karşı karşıya kalacağı maliyet hesabını iyi değerlendirmenizi öneririz. Aksi durumda seracılığa başlarken maliyet sorunları ile karşı karşıya kalabilirsiniz.

Bu rehberde genel olarak 1 dönüm sera maliyeti hususunda da ayrıntılar yer almaktadır.

1. SERACILIK NEDİR?

Seracılık genel olarak tarımda bitkilerin yetiştirilme koşullarını iyileştirmek ve mevsim dışı yetiştiricilik yapmak için oluşturulan ortamdır.

Seralarda bitkiler örtü altında yetiştirilir ve bitki için uygun iklim koşulları oluşturulur. Bu sayede bitkiler mevsim dışında büyütülür ve hasat elde edilir. Seracılık ayrıca mevsim ile bağlantılı ürünleri de daha kaliteli ve verimli bir şekilde üretmek için de kullanılabiliyor.

Seralar genellikle cam veya plastikten yapılan çerçevelere sahiptir. Bu sayede güneş ışığı alınarak fotosentez imkanı sağlar. Aynı zamanda seralarda sıcaklık ve nemin kontrolünün sağlanması için çeşitli faktörler bulunmaktadır.

Seralarda sebzeler, meyveler, süs bitkileri veya kesme çiçekler gibi farklı ürünler yetiştirilebiliyor.

Türkiye’de tarımsal faaliyeti artırmak için son yıllarda seralara olan talepte önemli düzeyde artış kaydediliyor.

2. SERA MALİYETİ UNSURLARI NELERDİR?

Sera maliyeti birçok faktöre göre değişiklik göstermektedir. Bu faktörler kullanılan seranın büyüklüğü ve kullanılan malzemelerin kalitesine göre değişiklik göstermektedir. Ayrıca sera maliyetini belirleyen bir diğer önemli faktör de seranın malzeme seçimidir. Bazı seralar daha uygun maliyetler ile oluşturulabilmek amacıyla amatör düzeyde kurulabiliyor.

Seralarda gereksinim oldukça fazladır. Ancak genel maliyeti artıran birçok belli başlı unsur bulunmaktadır. Bunlar genellikle sera maliyetinin yüzde 80’ini oluşturmaktadır. Diğer küçük ihtiyaçlar ana maliyetin maksimum yüzde 20’sini oluşturacaktır.

Serada en yüksek maliyet unsurları:

• Sera demiri / çeliği
• Sera naylonu / camı
• Havalandırma sistemi

Sera  için gerekli diğer malzemeler:

• Zemin malzemesi (toprak ya da topraksız kompost)
• Sulama sistemi (damlama)
• Aydınlatma sistemi
• Tohum ve bitkiler
• Sulama hortumları
• Bitki destekleri
• Tesviye araçları
• pH ölçerler
• Hasat ekipmanları
• Gübre

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: Kuzu Göbeği Mantarı Yetiştiriciliği

3. SERA MALİYETİ NE KADAR?

Sera maliyeti 2023 yılı itibarıyla yaşanan enflasyon ortamı nedeniyle oldukça yükselmiştir. Doğru maliyet  unsurlarına ulaşabilmeniz amacıyla maliyet hesabını dolar olarak sağlamak  durumundayız.

Ne yazık ki 2023 yılı itibarıyla ilgili malzemelerin fiyatları Türk Lirası cinsinden her hafta değişiklik gösteriyor.

Sera kurmak isteyen girişimci ve yatırımcılar için 1 dönüm sera maliyeti hesabını en iyi şekilde gerçekleştirebilmesini istiyoruz. 2023 yılı için 1 dönüm sera maliyeti yaklaşık 26.000 Dolar seviyesinde bulunuyor.

26.000 Dolar ile kurabileceğiniz seranın ortalama özellikleri:

4. SERA KAÇ M2 OLMALI?

Ticari olarak üretim yapmak isteyenlerin minimum 1 dönüm arazi üzerine sera kurulumu gerçekleştirmesi tavsiye edilmektedir. Ancak seranın m2 hesabına karar verirken, sermaye düzeyinizi göz önünde bulundurmanız gerekiyor.

Minimum 1 dönüm olmak üzere, sermayeniz ölçüsünde 20 dekara kadar alanda sera üretimi yapmak için faaliyete başlayabilirsiniz. Türkiye’de seraların ortalama büyüklüğü ise 2 dönümdür.

5. SERA KAÇ PARAYA KURULUR?

Sera kurmak için gerekli sermaye ölçüsü hesabını yukarıda sağladık. Ancak seralarda  maliyet düşürücü çeşitli unsurlar da bulunmaktadır.

Örneğin, çelik konstrüksiyon yerine az rüzgar veya kar alan bölgelerde demir hatta tahta kalaslar da kullanılabiliyor. Aynı şekilde yoğun güneş alan  yerlerde çok kaliteli örtü malzemesine de ihtiyaç duymayabilirsiniz.

İklim koşullarına paralel olarak seranın kurulum maliyeti de değişiklik göstermektedir. Genel olarak 1  dönüm sera için 26 bin dolar sermaye ihtiyacı var. Ancak maliyetleri kısarak söz konusu rakamı 16 bin dolara kadar düşürebilirsiniz.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: En Karlı Tarım Ürünleri

6. HAZIR SERA PAKETLERİ

Türkiye’de seracılık faaliyetlerinin artmasına paralel olarak birçok sera hizmetini artık anahtar teslim olarak alabiliyorsunuz. Seracılık faaliyetlerindeki artışa paralel olarak anahtar teslim hazır sera kurulumu gerçekleştiren firmalardan hizmet alabilirsiniz.

Hizmet alırken iklim ve bitki türüne göre seçenekleri değerlendirmeniz son derece önemlidir.

Bazı seracılık işletmeleri bu tür hizmetleri tamamen ücretsiz olarak da sağlamaktadır. Danışmanlık konusunda desteğe ihtiyacınız varsa, anahtar teslim kurulum yapan seracılık şirketlerinden de bu yönde hizmet alabilirsiniz.

7. SERA GELİRİ NE KADAR?

Seracılıkta gelir potansiyeli de oldukça yüksektir. Ülkemizin artan tarımsal ihtiyaçlarına paralel olarak sera işletmelerin geliri son 5 yılda önemli bir ivme kazanmıştır. Sera sektöründeki işletmelerin gelir potansiyeli de artan işletme faaliyetlerine paralel olarak artış gösterecektir.

Seralarda gelir potansiyelini belirleyen ana faktörler ise seranın büyüklüğü, yetiştirilen ürünün türü ve pazardaki mevcut durum ile doğru orantılıdır. Aynı zamanda seraların gideri de toplam gelir üzerinde elbette etkilidir.

Seracılıkta gelir hesabı yapabilmek amacıyla bir örnek sağlayacağız.

1 dönüm domates serasının ortalama yıllık geliri yaklaşık 2.400.000 TL düzeyinde bulunmaktadır.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: Gübre Bayiliği Veren Firmalar

İNCELEYİN: Tuj Koyunu Yetiştiriciliği

The post 1 Dönüm Sera Maliyeti: Sera Naylonu, Demiri ve Malzemeleri Fiyatları first appeared on İş Fikirleri.

Kuzu göbeği mantarının son dönemde dünya ticaretinde çok önemli bir yeri bulunuyor. Ayrıca Türkiye’nin birçok bölgesinde yetişiyor olması nedeniyle ihracat için harika bir üründür.

Kuzu Göbeği yetiştiriciliği yaparak nasıl para kazanabileceğinizi bu rehberden ayrıntılı bir şekilde öğrenebilirsiniz.

1. KUZU GÖBEĞİ MANTARI NEDİR?

Kuzu Göbeği mantarının Latince adı Agaricus campestris‘dir. Genellikle otlaklarda ve çayırlarda yetişerek toprağın üzerinden çıkar. Bu isim ona mantarın şeklinin kurutulduğunda kuzu göbeğine benzediği için verilmiştir.

Kuzu göbeği mantarı, beyaz ila açık bej renkli bir şapkaya sahiptir. Şapka, genellikle 5-15 cm çapındadır. Şapkası ilk haftalarda yuvarlakken; haftalar geçtikçe düz ve huni şekline dönüşür.

Kuzu göbeği mantarı, köylerde ve kırsal alanlarda yaygın olarak toplanan ve yemeklerde kullanılan bir mantar türüdür.

Hem taze hem de kurutulmuş olarak tüketilebiliyor. Özellikle tavada kızartılarak veya fırında pişirilerek çeşitli yemeklerde kullanılır. Tat olarak hafif bir mantar aroması bulunur ve genellikle etli ve lezzetlidir. Dolayısıyla ticari olarak çok iyi bir mantar türüdür.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: Yaş Salep Yetiştiriciliği

2. KUZU GÖBEĞİ NE KADAR SÜREDE YETİŞİR?

Kuzu göbeğinin yetişme süresi genellikle 3 aydır. Ama bu süre çeşitli faktörlere göre önemli bir değişiklik gösteriyor. Kuzu göbeği mantarının çeşitli faktörlere bağlı olarak yetişme süresi 3 ile 6 ay arasına kadar farklılık gösterebiliyor. Mantarın büyümesi için uygun nem ve sıcaklık koşullarının sağlanması gerekiyor. Mantar genellikle Mart ayında ekilir ve Mayıs-Haziran ayına kadar olgunlaşır.

Mantarın büyüme süresi ise mantarın gelişim evrelerine bağlı olarak değişir.

Kuzu göbeği mantarı, genellikle birkaç gün içinde hızla büyür. Mantarın toprağın üzerinden çıkması ve şapkasının tam olarak açılması süreci genellikle 3 aya kadar uzayabiliyor. Ancak uygun koşullar altında bu süre 1,5 ile 2 aya kadar düşebiliyor.

Aynı zamanda mantarın büyüme hızı iklim koşullarına, toprak özelliklerine ve diğer çevresel faktörlere bağlı olarak da 1 ile 3 hafta arasında da değişir.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: En Karlı Tarım Ürünleri

3. KUZU GÖBEĞİ MANTARI HANGİ ŞARTLARDA YETİŞİR?

Yetiştirilmesi çok güç olmayan bir mantar türü olan kuzu göbeği mantarını yetiştirmek için şartlar çok zorlu değildir. Doğru teknikler ile kuzu göbeğini mantarını Türkiye’nin çok farklı coğrafyalarında kolaylıkla yetiştirebilirsiniz. Özellikle bu mantar türünün ılıman ve hatta soğuk sayılabilecek iklimlerde bile yetiştirilebildiğinizi belirtmek gerekiyor.

Kuzu göbeği mantarını para kazanmak amacıyla yani ticari olarak ele alacak olan girişimcilerin ise bazı konularda en iyi seçenekleri sağlaması gerekiyor. Bu sayede üründen maksimum verim alma imkanına sahip olursunuz. Özellikle Kuzu Göbeği yetiştiriciliği yapmak amacıyla bazı konulara özen göstermeniz oldukça önemlidir.

Kuzu göbeğini yetiştirmenin şartları:

1. İklim: Kuzu göbeği mantarı, ılıman ve nemli iklimleri tercih eder. Genellikle 15-25 °C arasında sıcaklıklarda iyi bir şekilde büyüme gösterir ve toprağın nemli kalması gerekir.
2. Toprak: Neredeyse tüm mantar türleri organik madde içeriği yüksek ve iyi drene edilebilen toprakları tercih eder. Killi ve ağır topraklar yerine daha çok hafif ve gevşek toprakları sever. Talaş, odun külü , turba yosunu ve kum karışımları ile en iyi toprak elde edilir.
3. Su: Düzenli nem, kuzugöbeği mantarının büyümesi için çok önemlidir. Kuzugöbeği yetiştirme alanınız, sıkılmış bir sünger kadar nemli olmalıdır.
4. Nem: Mantarın optimum nem seviyesi mantarın büyüme sürecini etkileyen en önemli husustur. Yeterli nem sağlanmazsa mantarın büyümesi yavaşlayabilir veya engellenebilir. Genellikle %70-90 arasında bir nem seviyesi mantar yetiştiriciliği için oldukça elverişlidir.
5. Işık: Kuzu göbeği mantarı yetiştiriciliği sırasında doğrudan güneş ışığından kaçınmak gerekir. Bu mantar türü genellikle gölgeli bölgelerde daha iyi büyüme gösterir. Mantardan en iyi ticari verimi almak istiyorsanız, gölgeli alanları tercih etmelisiniz. Kuzugöbeği, ormanların filtrelenmiş ışığında büyür. Karaağaç, dişbudak , kızılağaç, elma ve meşe gibi yaprak döken ağaçların altında ve çevresinde büyürler ve genellikle bu ağaçların yaprakları dökülmeden önce ortaya çıkarlar. Bitkilerin aksine kuzugöbeği mantarı gibi mantar türleri klorofil yapmazlar. Güneş ışığı mantarların büyümesine yardımcı olmaktan çok toprağı ısıtmada rol oynar.
6. Korumalı Ortam: Yine neredeyse tüm mantar türlerinin yetiştiriciliği için önemli bir diğer husus da korumalı ortam sağlanmasıdır. Mantarların rüzgardan ve aşırı yağıştan korunması gerekiyor. Ticari faaliyetin artırılması kapsamında serada yetiştiricilik yapıldığı zamanlarda da sıcaklık, nem ve havalandırma koşullarına dikkat edilmelidir.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: Romanov Koyunu Yetiştiriciliği

4. KUZU GÖBEĞİ MANTARI NASIL YETİŞTİRİLİR?

Kuzu göbeği mantarı yetiştirmek için birçok önemli adım bulunuyor. Doğru teknikler ile kuzu göbeği mantarını yetiştirebilirsiniz.

Kuzu göbeği mantarı yetiştirmek için izlemeniz gereken süreç şöyledir…

Mantarın temin edilmesi

Kuzu göbeği mantarı yetiştiriciliğini yapmak için uygun sporları veya mantar miselini satın almanız gerekiyor. Bu mantar yetiştiriciliğinin ilk adımıdır. Dolayısıyla en uygun mantar sporlarını almak önemli bir adımdır. Ticari bir ürün olması hasebiyle toptan alım seçeneklerini değerlendirmelisiniz.

Yetiştirme ortamının hazırlanması

Kuzu göbeği mantarının yetiştirilmesi için uygun bir ortam hazırlamanız gerekiyor. Bunun için genellikle mantar yetiştirme kompostu kullanılır. Mantar kompostu hazırlamak çok zor bir süreç değildir. Youtube’de adım adım mantar kompostu hazırlama videolar yer alıyor. Birkaç video izleyerek bu süreci kolaylıkla öğrenebilirsiniz.

Kompostun sterilize edilmesi

Mantar yetiştirme ortamının steril olması önemlidir. Aksi durumda mantar yetiştiriciliği gerçekleştirmek oldukça güçtür. Mantarlar oldukça narin bitkilerdir. Mantar enfeksiyonu gibi hastalıklar mantarlarda çok hızlı gelişir. Bu sebeple kompostun yüksek sıcaklıkta buhar veya basınç altında işlem görmesiyle steril edilmesi gerekir.

Mantarın ekilmesi

Temiz bir çalışma ortamında, steril eldiven ve ekipmanlar kullanarak mantar sporlarını veya miselini komposta yerleştirin. Ekimi eşit bir şekilde yapmaya özen gösterin ve kompostun üzerini hafifçe nemli bir materyalle örtün (örneğin nemli kağıt havlu veya steril kum).

Nem ve sıcaklık koşullarının sağlanması

Kuzu göbeği mantarı nemli bir ortamda büyür. Yetiştirme ortamının nem seviyesini kontrol etmek için düzenli olarak püskürtme yapabilir veya nemli bir ortam oluşturabilirsiniz. Mantarın yetiştirildiği ortamın sıcaklığı ise 15 ile 25 derece arasında olmalıdır.

Havalandırma

Mantarın hava alması ve karbondioksit atılmasını sağlamak için yetiştirme alanında hava sirkülasyonunu sağlamanız gerekir. Ortama gerekirse havalandırma delikleri açabilir veya en yoğun şekilde kullanıldığı üzere bir fan kullanabilirsiniz.

Büyüme süreci

Mantarlar ekimden sonra genellikle birkaç hafta içinde büyümeye başlar. Kompostun üzerinde beyaz miseli veya şapka şeklinde belirtiler görürseniz; büyüme süreci başlamıştır.

Hasat

Kuzu göbeği mantarının şapkaları tam olarak açıldıktan sonra hasat edilebilir hale gelmiştir. Şapkalarını keserek veya kopararak toplayabilirsiniz. Mümkün olduğunca taze ve sağlıklı olanları seçmeye özen gösterin.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: Balık Yetiştiriciliği

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: Gübre Bayiliği

İNCELEYİN: 1 Dönüm Sera Maliyeti

İNCELEYİN: Tuj Koyunu Yetiştiriciliği

İNCELEYİN: Mantar Yetiştiriciliği

The post Kuzu Göbeği Mantarı Yetiştiriciliği Nasıl Yapılır? first appeared on İş Fikirleri.